Większość ofert pisze „blisko szlaków" i na tym kończy. My policzyliśmy, ile to znaczy: pierwsza trasa zaczyna się pół kilometra od progu, druga 1,7 km, a najdalsza z ośmiu, które zmierzyliśmy, leży pół godziny jazdy. Poniżej wszystkie z liczbami — długość, suma podejść, czas i plik GPX — żeby dało się ocenić, czy dacie radę, zanim przyjedziecie.
Nocleg tutaj — dwa osobne domki, rezerwacja bezpośrednio
Sauna fińska, kominek i taras — dla większej grupy albo całej rodziny
Domek typu A na wzgórzu, z balkonem i widokiem na okoliczne szczyty
Dwie trasy zaczynają się w Bukowcu i to jest cała różnica między nami a noclegiem, do którego trzeba dojechać na parking pod szlakiem. Wychodzicie po śniadaniu i wracacie na obiad.
Korbania to pętla ścieżki przyrodniczej: 10,4 km, 454 metry podejścia, około 2 godzin 45 minut, szczyt na 884 m n.p.m. z wieżą widokową. Początek 1,7 km od domu. Dłuższy wariant prowadzi przez Korbanię do Doliny Łopienki — 10,8 km i 505 m podejścia, start pół kilometra od progu.
Druga trasa spod domku odbija w lesie w przeciwną stronę i prowadzi wzgórzami w kierunku Terki. Jest słabo oznaczona i nie prowadzi na żaden szczyt — na pierwszy dzień lepsza jest Korbania.
Liczby nie są przepisane z portali. Powstały z przebiegu szlaku w OpenStreetMap i z modelu wysokościowego EU-DEM, a sumę podejść liczymy z progiem, który odsiewa szum pomiaru — bez tego wychodzi mniej więcej dwa razy za dużo i trasa wygląda na trudniejszą, niż jest.
O trudności decyduje suma podejść, nie długość. Łopienka ma 29 metrów przewyższenia na 2,4 km, a Bukowe Berdo 419 metrów na 3,1 km — prawie ta sama długość, czternastokrotna różnica w wysiłku. Z koloru znaku na drzewie nie wynika to w żaden sposób; piszemy o tym w słowniku.
Na pierwszy dzień z małymi dziećmi bierzemy Łopienkę albo Sine Wiry. Na drugi Korbanię. Połoniny zostawiamy na dzień, w którym pogoda jest pewna — na grzbiecie nie ma się gdzie schować, a idzie się nim kilka kilometrów.
Nasze domki stoją w Ciśniańsko-Wetlińskim Parku Krajobrazowym, a nie w narodowym. To nie jest szczegół formalny: w parku krajobrazowym nie ma zakazu wprowadzania psów, więc trasy spod progu chodzi się z psem bez ograniczeń. W Bieszczadzkim Parku Narodowym wolno tylko na kilku wyznaczonych odcinkach.
Które to odcinki i co zabrać, opisaliśmy w poradniku o Bieszczadach z psem. Różnicę między jednym a drugim parkiem tłumaczymy w słowniku.
Bukowiec, gmina Solina, powiat leski — koniec wsi i początek parku krajobrazowego. Nad Zalew Soliński jedzie się około piętnastu minut, do Polańczyka dziesięć, pod podejście na Połoninę Wetlińską dwadzieścia pięć minut. Do Cisnej około pół godziny.
Zimą droga dojazdowa jest gminna i odśnieżana, ale domki stoją na wzniesieniu — od listopada do marca opony zimowe są obowiązkowe, a po dużych opadach przydaje się napęd na cztery koła albo łańcuchy. Gdyby raz na rok czy dwa trafiła się naprawdę duża śnieżyca, samochód zostawia się na parkingu przy kościele w Bukowcu i idzie dziesięć minut pod górę. Szczegóły w poradniku o zimowym dojeździe.
Zasięg i internet: naprzeciw domków, na sąsiedniej górze, stoi stacja bazowa Play postawiona w 2022 roku — sieć w domku osiąga 80 Mb/s, więc praca zdalna i wideokonferencje działają bez zająknięcia. Co się dzieje z telefonem na szlaku i dlaczego pod Tarnicą warto wyłączyć roaming, opisaliśmy osobno.
Urocza chata z sauną — jedenaście miejsc do spania, dziewięć osób komfortowo we własnych łóżkach, trzy sypialnie, dwa salony, sauna fińska w cenie. Od 550 zł za dobę za cztery osoby, każda kolejna 50 zł. Więcej o tym, kto gdzie śpi.
Domek na górze z pięknym widokiem — sześć miejsc, cztery osoby komfortowo. Od 345 zł za dobę. Mniejszy, wyżej, z widokiem na pasmo.
Obie chaty wynajmujemy wyłącznie w całości, jednej grupie naraz. Rezerwacja bezpośrednio u nas jest 10–20% tańsza niż przez portale.
Zimą te same trasy schodzą się wolniej o mniej więcej piętnaście procent — na obu naszych styczniowych wyjściach wyszło równo 4,0 km/h. Po powrocie czeka domek z kominkiem, który grzeje cały dom i sauna.
Najbliższy szlak zaczyna się pół kilometra od progu, a pętla na Korbanię 1,7 km. Obie trasy da się przejść bez wsiadania do auta. Pozostałe sześć z ośmiu, które policzyliśmy, leży od pięciu do trzydziestu kilometrów — czyli od kilku minut do pół godziny jazdy.
Łopienka z parkingu Polanki: 2,4 km i tylko 29 metrów podejścia, około pół godziny. Zaraz za nią ścieżka przyrodnicza w Sinych Wirach — 4,9 km i 152 metry. Obie nadają się na pierwszy dzień z małymi dziećmi.
Podejście z Mucznego na Bukowe Berdo: 419 metrów przewyższenia na 3,1 kilometra, czyli ponad trzynaście procent średniego nachylenia. Najwyżej prowadzi Połonina Caryńska — 1275 m n.p.m. przy 568 metrach podejścia.
Policzyliśmy je sami z przebiegu szlaków w OpenStreetMap i z modelu wysokościowego EU-DEM o rozdzielczości 25 metrów. Sumę podejść liczymy z progiem odsiewającym szum pomiaru — naiwne sumowanie zawyża wynik mniej więcej dwukrotnie. Do każdej trasy jest plik GPX do pobrania.
Tak. Domki stoją w Ciśniańsko-Wetlińskim Parku Krajobrazowym, gdzie nie obowiązuje zakaz wprowadzania psów. Ograniczenia dotyczą Bieszczadzkiego Parku Narodowego, do którego jedzie się osobno.
Zobacz domek
