Poradnik

To, o co goście pytają przed przyjazdem

Ten przewodnik piszemy sami, z tego, co sprawdziliśmy przez dziesięć lat przyjeżdżania tu z dziećmi i z psami. Urocza chata i Domek na górze okazały się bazą wypadową, z której wszędzie jest blisko — i to stąd znamy te trasy, czasy dojazdu i miejsca, o których tu piszemy.

Narzędzia

Gdy trzeba coś wybrać albo poskładać w dni

Pomóż mi wybrać trasę25 tras z pomiarem. Filtry po nawierzchni, podejściu, nachyleniu i czasie.Domki w Bieszczadach na wyłącznośćDwie drewniane chaty w Bukowcu, każda wynajmowana w całości i tylko jednej grupie. Bez recepcji, bez wspólnego tarasu, bez osiedla domków.Domek w Bieszczadach dla 8–10 osóbUrocza chata: 11 miejsc do spania, 9 osób komfortowo we własnych łóżkach. Dwa salony, taras z trzech stron, trzy miejsca do gotowania.Domki w Bieszczadach blisko szlakówPierwszy szlak zaczyna się 500 m od progu. Osiem tras policzonych przez nas: kilometry, podejścia, czasy i pliki GPX. Bukowiec, gmina Solina.Trasy rowerowe w Bieszczadach50, 51, 74 i 91 km — wszystkie zaczynają się w Bukowcu. Pomiary z zegarka, pliki GPX, jedenaście rowerów na tarasie pod dachem i wąż do mycia.Park Gwiezdnego Nieba „Bieszczady"Najciemniejsze niebo w Polsce. Czym jest park ciemnego nieba, gdzie obserwować i co widać gołym okiem. Ze zdjęciami zrobionymi spod domku.Plan na BieszczadySiedem całodniowych planów: szlak plus karczma, drezyny plus browar, kolejka plus zoo. Z czasami dojazdu liczonymi od Bukowca.BukowiecDomek na odludziu w Bieszczadach: Bukowiec, gdzie kończy się droga i zaczyna park. Bez ruchu przelotowego, zasięg 120 Mb/s, kwadrans do Soliny.CennikCeny za dobę obu domków w każdym sezonie, minimalna długość pobytu i to, co jest w cenie. Rezerwacja bezpośrednia jest o 10% tańsza niż na portalach.Domki nad Zalewem SolińskimDwa osobne domki w gminie Solina. Do zapory 15 minut, pod Połoninę Wetlińską 25 — czasy zmierzone na własnym liczniku.Domek z kominkiem w BieszczadachKominek na drewno grzeje wszystkie pomieszczenia, nie tylko salon. Drewniana chata miejscowej roboty, sauna fińska w cenie. Bukowiec, gmina Solina.

Miejsca z naszym pomiarem

Trasa policzona przez nas, z plikiem GPX

KorbaniaPętla na Korbanię: 10,4 km, 454 m podejścia, około 2 h 45 min. Wieża widokowa na szczycie, start 1,7 km od domków w Bukowcu. Plik GPX do pobrania.Cerkiew w ŁopienceDo cerkwi w Łopience nie da się dojechać pod drzwi. Od parkingu Polanki to 2,4 km i około 30 minut marszu. Dojazd, mapa i plik GPX.Sine WirySzlak przez rezerwat Sine Wiry: 4,9 km, 152 m podejścia, ok. 1 h 15 min. Dobry, gdy pogoda nie wpuszcza na połoniny. GPX do pobrania.Połonina Wetlińska i Chatka PuchatkaPrzejście grzbietem Połoniny Wetlińskiej: 10,3 km, 591 m podejścia, około 3 godzin. Dojazd 25 minut od Bukowca. Plik GPX i realne czasy.Bukowe Berdo i Dwernik-KamieńDwa kierunki dla tych, którzy chcą ominąć weekendowy ruch na Wetlińskiej. Podejście na Bukowe Berdo: 3,1 km i 419 m w górę. GPX do pobrania.SmerekWyjście z Wetliny na Smerek: 7,1 km i 431 m podejścia, 2 h 56 min marszu. Krótsze niż na Chatkę Puchatka, a widok ten sam. Ślad z naszego zegarka.Bukowe Berdo i Dwernik-KamieńSkalna wychodnia z panoramą na Wetlińską, Caryńską, Smerek, Rawki, Tarnicę i Bukowe Berdo. Poza parkiem narodowym, więc z psem na smyczy wolno.Szlak przez TerkęSpod domków wychodzą dwie trasy. Ta odbija w lesie w przeciwną stronę niż Korbania i prowadzi wzgórzami. Słabo oznaczona, za to pusta.Mała Rawka6,2 km i 414 m podejścia z Przełęczy Wyżniańskiej. Zmierzone przez nas z dziećmi 2, 10 i 12 lat. Ze szczytu widok na połoniny i stronę słowacką.Krywe nad SanemOpuszczona wieś nad Sanem, dziś jeden mieszkaniec. 4,3 km spacer z parkingu do ruin cerkwi św. Paraskewy. Poza parkiem narodowym, więc można z psem.Tarnica i HaliczNajwyższy szczyt polskich Bieszczadów i jego sąsiad. Klasyczna trasa ma około 20 km. Z Bukowca 69 km i ponad półtorej godziny jazdy.

Słownik bieszczadzki

Co znaczą słowa, które tu usłyszycie

PołoninaPołonina to bezleśna, trawiasta wierzchowina górska w Karpatach Wschodnich, powstała i utrzymywana przez wielowiekowy wypas owiec i bydła. W Bieszczadach połoniny zaczynają się około 1100–1150 m n.p.m., czyli znacznie niżej niż granica lasu w Tatrach.BerdoBerdo to w toponimii bieszczadzkiej stromy, skalisty grzbiet lub urwisko. Słowo pochodzi z gwar rusińskich i przetrwało w nazwach terenowych, choć w polszczyźnie ogólnej się go nie używa.Ścieżka przyrodniczaŚcieżka przyrodnicza to wyznakowana trasa z tablicami objaśniającymi przyrodę i historię terenu, zwykle krótsza od szlaku turystycznego i często poprowadzona w pętli, tak żeby wracać do punktu startu bez powtarzania drogi.BacówkaBacówka to typ małego schroniska turystycznego, budowanego w polskich górach od lat siedemdziesiątych XX wieku według powtarzalnego projektu: drewniany dom na kilkanaście do trzydziestu miejsc noclegowych, o prostym standardzie, stawiany przy szlaku.Chatka studenckaChatka studencka to schronisko górskie prowadzone społecznie przez studenckie koła przewodnickie, a nie przez przedsiębiorstwo turystyczne. Standard jest surowy, obsługę stanowią wolontariusze pełniący dyżury, a atmosfera bliższa jest domowi niż hotelowi.Kolory szlaków turystycznychW polskim systemie znakowania szlaków kolor nie informuje o trudności ani o stromiźnie, tylko o roli szlaku w sieci: czerwony oznacza szlak główny, zwykle najdłuższy w paśmie; niebieski, zielony i żółty są łącznikowe lub regionalne; czarny to krótkie dojście, najczęściej do szczytu, schroniska albo parkingu.Park narodowy a park krajobrazowyPark narodowy to najwyższa forma ochrony przyrody w Polsce — wstęp bywa płatny, poruszanie się dozwolone wyłącznie po wyznaczonych szlakach, a zwierzęta domowe co do zasady zakazane. Park krajobrazowy chroni krajobraz i nie nakłada tych ograniczeń: nie ma opłat za wstęp ani zakazu wprowadzania psów.Kraina ŁagodnościKraina Łagodności to potoczna, turystyczna nazwa zachodniej części Bieszczadów — okolic Cisnej, Wetliny, Kalnicy i Smereka — gdzie grzbiety są niższe i bardziej zalesione niż w paśmie połonin, a ruch turystyczny wyraźnie mniejszy.KiczeraKiczera to w gwarach rusińskich zalesione wzniesienie o łagodnym, zaokrąglonym grzbiecie, zwykle z bezleśną kopułą na szczycie. W polszczyźnie ogólnej słowo nie występuje, ale w bieszczadzkiej toponimii jest jednym z najczęstszych.BiesBies to w wierzeniach słowiańskich zły duch — określenie ogólne, nie bieszczadzkie. W miejscowych podaniach biesy występują zawsze w parze z czadami, a role dobra i zła bywają między nimi rozdzielone różnie, zależnie od wersji.CzadCzady to istoty z bieszczadzkich legend, wymieniane zawsze w parze z biesami. Podania nie są zgodne co do tego, które z nich są dobre: w jednej wersji czady zajmują się dobrocią, a biesy złem, w innej czady są złymi duszkami powołanymi przez Biesa do niepokojenia ludzi.SiklawaSiklawa to góralskie i gwarowe określenie wodospadu, spokrewnione ze słowem „sikać”. Najbardziej znana w Polsce jest Wielka Siklawa w Tatrach; w Bieszczadach nazwa przylgnęła do wodospadu na potoku w Wetlinie.

Cały słownik →