Połonina

Połonina to bezleśna, trawiasta wierzchowina górska w Karpatach Wschodnich, powstała i utrzymywana przez wielowiekowy wypas owiec i bydła. W Bieszczadach połoniny zaczynają się około 1100–1150 m n.p.m., czyli znacznie niżej niż granica lasu w Tatrach.

Różnica wobec tatrzańskiej hali jest w pochodzeniu nazwy i w tym, gdzie się jej używa: hala to określenie zachodniokarpackie, połonina wschodniokarpackie. Praktycznie oznaczają to samo — miejsce, gdzie las się kończy i zaczyna otwarta przestrzeń z widokiem na wszystkie strony.

Dla idącego liczy się jedna rzecz: na połoninie nie ma się gdzie schować. Wiatr, słońce i burza zastają człowieka na otwartym terenie, czasem przez kilka kilometrów grzbietu. Dlatego wejście planuje się na rano, a nie na popołudnie.

Z naszego pomiaru. Z naszych policzonych tras najwyżej wyprowadza Połonina Caryńska ścieżką „Buk zwyczajny" — 1275 m n.p.m., przy 8,5 km i 568 m podejścia. Połonina Wetlińska ścieżką „Pełnik alpejski" to 1227 m przy 10,3 km i 591 m podejścia. Obie liczby policzyliśmy z przebiegu szlaku w OpenStreetMap i modelu wysokościowego, nie przepisaliśmy z przewodnika.

Zobacz też

Skąd my to wiemy

Chodzimy po tych szlakach od dziesięciu lat

Prowadzimy dwa domki w Bukowcu. Trasy w okolicy policzyliśmy sami — z przebiegu szlaku i modelu wysokościowego — a przewodniki piszemy z własnych wyjść, z dziećmi i z psami.

Sprawdź terminy i ceny Trasy z liczbami i plikami GPX →