Siklawa
Siklawa to góralskie i gwarowe określenie wodospadu, spokrewnione ze słowem „sikać”. Najbardziej znana w Polsce jest Wielka Siklawa w Tatrach; w Bieszczadach nazwa przylgnęła do wodospadu na potoku w Wetlinie.
Słowo mówi o charakterze wody, nie o jej wysokości: siklawa to strumień spadający po skalnym progu, a nie szeroka zasłona. Bieszczadzkie wodospady są właśnie takie — wąskie i schowane w lesie.
Praktyczna uwaga, która decyduje o tym, czy warto jechać: wodospady w Bieszczadach żyją deszczem. Po suchym tygodniu z ośmiometrowego progu zostaje strużka, a wiosną przy topniejącym śniegu ta sama woda robi hałas słyszalny z drogi.
Zobacz też
Skąd my to wiemy
Chodzimy po tych szlakach od dziesięciu lat
Prowadzimy dwa domki w Bukowcu. Trasy w okolicy policzyliśmy sami — z przebiegu szlaku i modelu wysokościowego — a przewodniki piszemy z własnych wyjść, z dziećmi i z psami.